เพื่อนผมคนนี้ บ้านมันอยู่ข้างโรงเรียนครับ

ณ งานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งที่ 17
บริเวณโซนพลาซ่า วันอังคารที่ 23 เดือน ต.ค. ปี 2555
เวลาประมาณ 17 นาฬิกา 42 นาที 36 วินาที (ถ้าจะละเอียดขนาดนี้...)

เมื่อก่อนสถานะผมจะเป็นคนเดินชมเลือกซื้อหนังสือในงานหนังสือ แต่ด้วยหน้าที่การงานในปัจจุบัน
ทำให้ผมต้องเปลี่ยนสถานะตัวเองเป็นคนขายแทนบ้าง (โอเค มันอาจจะพอมีเวลาเปลี่ยนสถานะตัวเอง
กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนประมาณ 20-30 นาที)

ในขณะที่ผมกำลังขายหนังสืออยู่ประจำบู๊ธ ผมใช้สายตาสาดส่องผู้คนที่เดินไปมาในระแวกนั้น (และเหล่สาวไปด้วยในตัว) "ทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันหยุดแท้ ๆ แต่ผู้คนกลับน้อยกว่าที่ผมคิดไว้"
ผมคิดเล่น ๆ ว่าคงเกิดเหตุการณ์ที่คนส่วนใหญ่คิดพร้อมกัน(ก่อนจะถึงวันอังคาร) ว่า "วันอังคารนี้ คนต้องไปงานหนังสือเยอะแน่ ๆ ไว้ไปวันอื่นแทนดีกว่า" ด้วยความคิดนี้อาจเป็นสาเหตุให้ ผู้คนส่วนใหญ่พร้อมใจกันไม่มางานก็ได้

โอเค กลับมาที่สายตาของผม...

สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจในวันนี้นอกจากจำนวนคนที่ดูน้อยแล้ว ผมได้บังเอิญเจอเพื่อนผมคนนึง พวกเราเคยเรียนด้วยกันสมัย ป.5 จนถึง มัธยมต้น (ผมเข้าโรงเรียนนี้ตอน ป.5 ส่วนมันอยู่มาก่อนผม แล้วก็ลาออกไปหลังจบ ม.ต้น) แต่กว่าเราทั้งสองคนจะรู้ว่าเราต่างมีตัวตนอยู่ในโรงเรียนก็ตอนอยู่ ม.ต้นแล้ว (รุ่นของผมมีห้องเดียว แต่ก็แบ่งสายวิชานะ) สมัย ม.ต้น ผมเป็นเด็กติดเกมส์ บ้าการ์ตูน ชอบเตะบอล ฟังเพลงอนิเมะ คุยกับเพื่อนบ้าง ไม่คุยบ้าง มีเพื่อน(พอจะ)สนิทอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มีกลุ่มเพื่อนที่จับกลุ่มกันไปไหนมาไหนเท่าไร (เห้ย มึงจะพูดถึงเพื่อนมึงไม่ใช่เรอะ) ทำให้ผมไม่ค่อยรู้ความเป็นไปในสังคมห้องเรียนเท่าไร แต่อยู่มาตั้ง 3 ปี ก็พอจะรู้เกี่ยวกับเพื่อนในห้องบ้าง คือ เพื่อนผม (คนที่ผมเจอในงานหนังสือ) มันค่อนข้างมีชื่อเสียงในเรื่องของ "การมาสาย" ทั้ง ๆ ที่มันบ้านอยู่ข้างโรงเรียน หรือจะเรียกว่าใกล้ก็ได้ แต่มันมักจะมาสายบ่อย ๆ (ไม่ได้จะฟ้องนะ) เท่าที่พอจะเค้นความจำออกมาได้ ในการไปเรียน 5 วันที่มีเรียน มันสายซะ 3/5 วัน (บางทีก็ 4/5) และครั้งไหนที่มันมาเช้าจะสร้างความฮือฮาให้เกิดขึ้นในห้องได้(ทั้งที่จริงคนบ้านใกล้โรงเรียนมาโรงเรียนเช้า ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่สำหรับมันแปลกมากครับ แปลงจริง ๆ) 

อืม...บ้านมันอยู่ข้างโรงเรียนครับ ช่วงที่ผมอยู่บนห้องกับเพื่อนในช่วงเช้าก่อนเข้าแถว เมื่อถึงเวลาเพลงประจำโรงเรียนเปิดขึ้น นั้นหมายถึงได้เวลาลงไปเข้าแถว เตรียมตัวทำพิธีต่าง ๆ ก่อนจะขึ้นเรียน แต่สิ่งที่สนุกและดูจะสร้างสีสรรค์ได้ในทุกเช้า คือ ในเวลาที่เพลงโรงเรียนขึ้น การยืนมองบ้านมันจากบนห้องเรียน เราจะลุ้นกันว่ามันวิ่งออกมาจากบ้านหรือยัง (ซึ่งบางครั้งจะเห็นมันวิ่งออกมาจากบ้าน ฮ่า ๆ)

กลับมาที่ ณ งานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งที่ 17 บริเวณโซนพลาซ่า
วันอังคารที่...(พอจ้ะ พอ..)

ผมเรียกชื่อเพื่อนด้วยระดับเสียงที่ไม่ดังมาก แต่ก็ไม่มีทางที่มันจะไม่ได้ยิน
และผลปรากฎว่า...มันได้ยินเสียงผมครับ (ก็เออสิวะ!!)
 
มันแสดงสีหน้าตกใจเล็กน้อย และอุทานออกมาว่า
"อ้าวเห้ย ไงมึง"
(สายตาผมเห็นมันถือหนังสือ และเดินในงานหนังสือ)
แต่ผมดันถามมันกลับไปว่า "เห้ย มาทำไรวะ"
ผมจึงรีบเปลี่ยนคำถามโดยพลัน "เป็นไงบ้างวะมึง สบายดีไหม" 
มันตอบกลับ "ก็เรื่อย ๆ วะ มึงอะเป็นไงมั้ง"
ผมตอบกลับและส่งคำถามไปด้วย "เออ ก็ดีนะ มึงทำงานอยู่แถวไหนเนี้ย"
"แถว (ที่ไหนซักที่จำไม่ได้)" ผมตกใจและถามกลับไปว่า "โห ไกลวะ ว่าแต่มึงยังอยู่บ้านเดิมป่าววะ" 
มันตอบกลับ "เออ อยู่บ้านเดิมแหละ"
ผมจึงถามแนวล้อ ๆ มันไปว่า "มึงยังไปสายเหมือนเดิมป่าวเนี่ย ฮ่า ๆ" 
"โอ้โห มึงยังจำได้อยู่เหรอเนี่ย ฮ่า ๆ"
หลังจากนั้นซัก 5 วินาที เราก็คุยกันนิดหน่อย ตามภาษาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน
แล้วมันก็เดินจากไป ผมยืนยิ้มอยู่ในบู๊ธ

ผม(เชื่อมั่นมาก)ในชีวิตวัยเรียนของทุกคน ต้องมีเพื่อนที่มันบ้านใกล้โรงเรียน แต่มักจะมาสายบ่อยๆ 
(หรือไม่ก็คอยฟังเสียงเพลงโรงเรียน เพลงขึ้นเมื่อไรจึงรีบวิ่งออกจากบ้าน ฮ่าๆ)
 
ปล. ผมมารู้สึกทีหลังว่า การที่เราได้เจอเพื่อนโดยบังเอิญในงานหนังสือ มันคล้ายกับเวลาที่เราไปเดินเล่นอยู่ืั้ที่ไหนซักแห่ง แล้วเพื่อนเรามันมาเดินที่เดียวกัน เลยบังเิอิญได้พบกัน (จริง ๆก็ไ่ม่คล้ายนะ แต่เหมือนเลย)
 
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ Cry

edit @ 29 Oct 2012 23:10:37 by PlAY

Comment

Comment:

Tweet

เขียนบรรยายเล่าเรื่องสนุกจังเลยค่ะ ชอบ Hot! Hot! Hot!

#9 By Siamese Kate on 2012-11-03 01:20

เป็นอีกหนึ่งความรู้สึกที่น่าประทับใจดีนะ
บังเอิญมาเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานเนี่ย 
เหมือนได้ย้อนกลับไปในช่วงวันเก่าๆ confused smile confused smile

#8 By นายอะติม on 2012-11-02 15:54

ดีจังครับ ได้เจอเพื่อนเก่าๆ big smile

#7 By dp on 2012-11-01 16:22

อืมมม ก็ไม่คล้ายนะ เหมือนจริงๆแหละquestion

#6 By KANYA on 2012-11-01 13:49

Hot! cry  ชอบโมเม้นต์นั้น
เคยเจอเพื่อนที่รู้จักกันตอนประถม 
เราอะจำไม่ได้แต่เพื่อนมันจำได้เพราะ
หน้าไม่เปลี่ยนแล้วความสูงก็เท่าเดิม 55

#5 By zhomao on 2012-10-31 21:20

ไม่ได้เจอเพื่อนเก่ามานานมากแล้วแฮะ
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#4 By Nirankas on 2012-10-31 14:43

อ้าวเรียนจบแล้วไม่ติดต่อกันรึ
งานคนน้อยแต่ขายดีนะปีนี้ confused smile confused smile

#3 By ปิยะ99 on 2012-10-30 19:03

โรงเรียนผมคนบ้านใกล้มาสิบโมงคนบ้านไกลมาหกโมงครึ่้ง
ผมไปงานหนังสือผมต้องเจอเพื่อนเก่าโดยบังเอิญทุกครั้งไปซิครับ จริงๆนะ ฮาๆ confused smile Hot!
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ใช่เลยเพื่อนที่บ้านใกล้โรงเรียน
ชอบมาสายตลอด 555+confused smile big smile big smile

#1 By YiM-YiiM on 2012-10-30 11:01